أَنْتَ » در ادامه ، بيانگر آن است كه نه تنها در ذات يگانه‌اى ، كه در فعل و ظهور كمالات هر موجود و به خصوص بشر جز تو كاره‌اى نمىباشد ، بلكه هر صفت و كمال و فعلى كه از موجودى صادر مىشود ، آن‌ها را به تو ظهور مىدهد نه به خود ؛ چنان كه جمله‌ى « لا حَوْلَ وَ لا قُوَّة إِلّا بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظِيمِ . » ؛ ( هيچ دگرگون سازى و قدرتى جز به وسيله‌ى خداوند بلند مرتبه و بزرگ تحقّق نمىيابد . ) بدين معنا اشاره دارد . بندگى ؛ توفيق الهى دو جمله‌ى : « تُعْبَدُ بِتَوْفِيقِكَ ، وَ تُجْحَدُ بِخِذْلانِكَ . » در ادامه بيانگر آن است كه اگر كسى بندگى خدا را به شايستگى انجام دهد ، به او و عنايت خاصّ او مىباشد و اگر از عبوديّتش سرباز مىزند ، به بىعنايتى او است ؛ هر چند هيچ گاه بىعنايتى او سبحانه به گزاف نيست ، بلكه سوء اختيار بنده در آن دخيل است ؛ چنان كه خداوند مىفرمايد : فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ « 1 » هنگامى كه منحرف شدند ، خداوند دل‌هاى آنان را منحرف نمود . ( 320 ) « أَرَيْتَ عِبَرَكَ ، وَ ظَهَرَتْ غِيَرُكَ ، وَ بَقِيَتْ آثارُ الْماضِينَ عِظَةً لِلْباقِينَ . » « 2 » اندرزهاى خود را نشان داده‌اى و رخدادهاى دگرگون كننده‌ات آشكار گرديده و يادبودهاى گذشتگان براى پند و اندرز دادن بازماندگان باقى مانده است . دلالت تغيير و تبدّل مظاهر بر راه نايافتن تغيير و تبدّل به ذات حضرت حقّ معناى دقيق اين چند جمله ، با توجّه به معناى جمله‌هاى فراز گذشته اين است كه

--> ( 1 ) . سوره‌ى صفّ ، آيه‌ى 5 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 155 .